Radboudruiters

Zaterdag 5 januari 2008 is door de ACCO een schrik- en obstakeltraining georganiseerd bij Balingehof in Oosterstreek. hieronder zijn verschillende reacties te lezen van radboudleden die mee zijn geweest met hun paard of pony.
Inmiddels zijn er meer belevenissen binnengekomen, dus kijk weer even bij lees meer.....

Eveline van Kooten
Op zaterdag 5 januari ben ik met V.Rose meegeweest naar de schrik- en obstakeltraining bij de Balingehof. De dag begon met een korte inleiding en daarna kon de pret beginnen. We kregen allemaal een touwhalster en begonnen met basisoefeningen zoals je paard twee meter voor of achter je laten lopen laten lopen. Na een lekkere lunch begon het echte werk. Er stonden allerlei “enge” dingen in de bak, zoals een zeil, een smalle doorgang, parasollen, etc. Terwijl wij met de paarden/pony’s aan de hand aan het werk waren werd er door John vuurwerk afgestoken en de rookmachine in werking gezet. Toen dit bij iedereen goed ging, mochten we gaan opzadelen en werd alles nog eens onder het zadel herhaald. V.Rose deed het super en ook toen we met een zeil moesten rijden ging dat bij iedereen heel erg goed. Kortom, ik heb een super dag gehad en hoop dat we nog eens op een vervolgcursus gaan!

Amber Rosema en Paulien Arendz
Zaterdag 5 januari hadden wij een schriktraining.
Eerst kregen we een uitleg. Daarna moesten we de pony’s en paarden van de trailer halen. En kregen we een speciaal touw halster en een touw van 4 en een halve meter lang. Toen gingen we in de binnnenbak met de pony’s aan de hand lopen. Zonder zadel en hoofdstel en moesten we afspraken maken met de pony. Zo moesten ze beter naar ons luisteren. Daarna gingen we lunchen. En kregen we broodjes. Na de lunch moesten we weer aan de hand lopen met de pony’s en paarden. En gingen we met obstakels oefenen. Bijvoorbeeld over een zeil lopen. Dat vonden Anwen en Golden Boy wel een beetje eng. En we moesten door een soort muur van plastic rijden, tussen balken doorrijden, met paraplus lopen en door rook lopen, ook werd er vuurwerk afgestoken. Dat vonden de pony’s niet eng. Daarna moesten we opzadelen, en onder het zadel de zelfde dingen doen. En op het laatst mochten we ook met een zeil in de hand rijden. We vonden het allebei heel leuk om mee te doen, en we hebben er veel van geleerd.

Liesbeth
5 januari zijn we met 10 paarden en 22 mensen naar een obstakeltraining op Balingehof geweest.
Met de trailers er heen ging allemaal goed.
Eerst gingen we met touwhalsters om de basis oefenen, dat ging best goed.
Na de lunch hadden ze de bak vol met 'obstakels' gezet, zoals paraplu's, een stuk zeil, een labyrint en balkjes in vorm van een L, en een soort muur van plastic slierten.
Van het vuurwerk dat later werd afgestoken schrokken de meeste paarden niet echt van. Rocky vond bijna niks echt eng, behalve de opblaassneeuwpop.
Op het laatst gingen we nog met een stuk zeil eerst een stukje stappen, en dan als het wou een stukje draven. Maar er kwam een stuk van het zeil tegen z'n achterbenen aan, dus ging hij er in galop van door en liet ik het zeil vallen. Daarna probeerde ik het nog een keer en gebeurde weer hetzelfde.
Ik vond het een hele leuke dag, en vooral het eerste gedeelte merkte ik een verandering in Rocky. Ik hoop dat er vaker van dit soort aciviteiten komen.

Conny en Vielady
Iedereen een gelukkig en vooral sportief 2008 gewenst.
De activiteitencommissie had voor zaterdag 5 januari een super de leuke activiteit geregeld. Schrik- en opstakeltraining bij de “Balingehof”.
Nadat ik  twee dagen deze activiteit heb overdacht, had ik zo iets van….nou erg leuk, hier ga ik mij ook voor opgeven.
Met spanning zat ik de dagen na de schriktraining toe af te tellen, en eindelijk het was zaterdag.
Rond 9.00 uur s’ochtends ben ik vertrokken vanaf stal zodat ik wel op tijd bij de
“Balingehof “ in Oosterstreek zou arriveren.
We werden met 10 andere leden en begeleiding ontvangen met een kopje koffie en iets lekkers. Na een voorstelronde waarin je iets moest vertellen over het karakter van je paard en waarom je aan deze training mee deed en een aantal huishoudelijke mededelingen, ging ik met een spannend gevoel mijn paard Vielady van de trailer halen,zenuwachtig over wat ons te wachten stond en hoe Vielady hier op zou gaan reageren.
Eerst werd ons gewone halster ingeruild voor een trainingshalster met een touw van 4 meter. Afwachtend op het volgende, mochten we op de hoefslag rondjes gaan stappen met ons paard naast ons, John Erp onze trainer voor deze dag, kon op die manier elke combinatie beoordelen.
De eerste stap was gezet van training. John Erp vond het erg belangrijk dat de basis, verhouding ruiter en paard aan de hand goed was, hierop konden wij de rest van de dag voort borduren. Hij gaf bij de kennismaking ronde aan dat de basistraining het saaiste onderdeel van de dag zou worden. Maar het paard naast me laten lopen en stil laten staan op het moment dat ik stil ging staan was nog niet moeilijk, maar haar twee meter voor mij te laten lopen en nog ontspannend ook, ja dat werd al een heel ander verhaal. Dus anderhalf uur basis training was niet saai maar erg interessant een super leerzaam.
Na een korte lunch van een half uur, werden onze trouwe viervoeters weer van de trailer gehaald. Nu kwam het echte werk.
De binnenbak was helemaal gevuld met rare dingen. Een opblaasbare sneeuwpop, een zwarte muur van plastic, grote paraplu’s, een heel eng (volgens Vielady althans) oranje zeil op de grond en ten slotte niet vergeten heel veel rook. Enige uitleg van John Erp hoe en wat wij konden doen per verschillend onderdeel, konden wij in de praktijk brengen de vaardigheden die we tijdens de basistraining hebben geleerd.
Het moeilijkste onderdeel van Vielady en mij was toch het grote oranje landbouwplastic waar zij overheen moest lopen. Niet eens na enig aandringen, maar gewoon door het toepassen van afspraken die je met je paard hebt gemaakt, ging ook Vielady braaf over het plastic heen. Om het nog moeilijker te maken voor de paarden als ook voor ons, kwam het vuurwerk te voorschijnen. En wij maar denken s’morgens, tien paarden in een bak, rook en vuurwerk…. dat gaat niet samen……. Alle paarden waren super en super braaf, volgens mij hadden wij meer zo iets van ahhhhh harde knallen….
Toen we uiteindelijk alle oefeningen onder controle hadden, ik heb zelfs Vielady gebruikt als stuitermuur voor een super grote bal, kwam het onderdeel onder het zadel aan de buurt. Nou met knikkende knieën ging ik mijn zadel en hoofdstel halen en mijn paard optuigen…met het idee in het achterhoofd…..dit word een groot bokfestijn. Na een aantal rondjes over de hoefslag te hebben gestapt, werd ik als ook Vielady ontspannen. Volgens mij moest ik mij meer ontspannen dan zij…maar goed. We zijn samen aan ons moeilijkste onderdeel begonnen. Jullie weten het al… oranje groot en super eng. Nou binnen twee tellen stapte Vielady braaf en ontspannen over het plastic heen….Dit had ik nooit kunnen dromen. Het vuurwerk, de rook en een zwart muur van plastic niets gaaf meer problemen, wat er ook gebeurde Vielady en ik bleven ontspannen. Het hoogte punt en ook gelijk de afsluiting was het rijden met een super groot stuk blauw plastic naast je. Voor de veiligheid ging John Erp eerst naast je lopen, bleef je paard ontspannen, dan mocht je je hand uitstekken en het zeil vastpakken ondertussen bleef ook John het zeil vasthouden tot het moment dat hij het losliet en ik helemaal alleen met een stuk zeil naast met reed…. En de klapper was… ik heb zelf gedraafd met het stuk zeil in mijn hand… Helemaal te gek.

Deze dag was erg leuk en zeker de moeite waard. Mijn vertrouwen in Vielady is alleen nog maar groter geworden. Ik hoef nu niet meer zeven kleuren te schijten als ze gewoon begint te snurken want ik weet, dat zij mij vertrouwd en mij echt wel zal blijven volgen.

< Vorige		Volgende >